Inhoudsopgave
- Het belangrijkste in het kort
- Ley 7/2023: wat er werkelijk is besloten en wat niet
- PPP: potentieel gevaarlijke honden met een eigen regeling
- De Spaanse woonpolis: de onderschatte oplossing
- Wanneer een eigen hondenverzekering zinvol is
- Nederland en Spanje vergeleken
- Censo animal en andere plichten naast de verzekering
- Veelgemaakte fouten vermijden
- Veelgestelde vragen
- Ons advies uit 50 jaar praktijk
- Verder lezen
Wie met een hond naar Spanje verhuist, hoort al snel de zin: “een hondenverzekering is nu verplicht.” Op emigrantenfora, in online magazines en soms zelfs bij de dierenarts. Wat er werkelijk geldt, is een stuk minder eenduidig, en op meerdere punten anders dan de koppen uit het najaar van 2023 doen vermoeden.
Drie situaties roepen de meeste vragen op. De emigrant die net met zijn Nederlandse hond is verhuisd en zich afvraagt wat er met zijn AVP gebeurt. De woningeigenaar die zijn Spaanse woonpolis allang heeft en niet weet dat de hond daar vaak in meeloopt. En de bezitter van een lijsthond (rottweiler, American Staffordshire, dogo argentino) die tussen twee wetten in zit: die van 1999 en die van 2023.
Het belangrijkste in het kort
- Ley 7/2023 voorziet sinds 29 september 2023 in een algemene aansprakelijkheidsverzekering voor alle honden in Spanje. De uitvoeringsverordening (reglamento), die de verzekerde bedragen en sancties concreet regelt, is tot op heden (stand augustus 2026) niet in werking. De plicht is daardoor nu niet af te dwingen.
- Potentieel gevaarlijke honden (perros potencialmente peligrosos, kortweg PPP) staan daar los van: voor hen geldt de verzekeringsplicht sinds de Ley 50/1999 onverkort, met minimale verzekerde bedragen per regio tussen 120.000 en 175.000 euro.
- De Spaanse woonpolis (seguro de hogar) dekt de aansprakelijkheid voor niet-PPP-honden in de meeste pakketten automatisch mee. Wie een deugdelijke polis heeft, is feitelijk verzekerd, ook zonder aparte hondenverzekering.
- Een eigen hondenpolis wordt noodzakelijk zodra het ras als PPP is aangemerkt of de woonpolis de hond uitsluit. De maandpremie ligt voor gewone honden tussen 5 en 15 euro (met reis- of rechtsbijstand tot 25 euro), bij PPP tussen 8 en 30 euro.
- Wie zonder verzekering wordt betrapt, tegenwoordig praktisch alleen bij PPP-honden zonder geldige polis, valt onder het boetestelsel van de Ley 50/1999: ruwweg 300 tot 2.400 euro voor een zware overtreding, oplopend tot ruim 15.000 euro voor een zeer zware, met in het uiterste geval inbeslagname van de hond.
- Uw Nederlandse AVP geldt in Spanje niet automatisch door zodra uw hoofdverblijf in Spanje ligt. Wie resident wordt, heeft een Spaanse oplossing nodig, via de woonpolis of als aparte hondenpolis.
- Censo animal, de gemeentelijke hondenregistratie, staat los van de verzekering, maar is onafhankelijk van Ley 7/2023 in de meeste gemeenten al jaren verplicht.
Een overzicht van de gewone particuliere aansprakelijkheid in Spanje, die voor alles behalve de hond van belang is, vindt u in onze gids over de aansprakelijkheidsverzekering in Spanje. Dit artikel richt zich op de hond, de juridische stand van 2026 en de praktische vraag: heeft u een aparte polis nodig of volstaat wat u toch al heeft?

Ley 7/2023: wat er werkelijk is besloten en wat niet
De Ley 7/2023 de protección de los derechos y el bienestar de los animales is in maart 2023 door het Spaanse parlement aangenomen en geldt sinds 29 september 2023. Het is de eerste omvattende nationale dierenwelzijnswet van Spanje en regelt uiteenlopende onderwerpen: castratieplicht voor loslopende katten, een verbod op bepaalde fokvormen, een kennisbewijs voor hondenbezitters en dus ook de verplichte verzekering.
Wat er in de wet staat
Artikel 30 van de Ley 7/2023 legt vast dat alle houders van een hond, ongeacht ras en grootte, een aansprakelijkheidsverzekering moeten afsluiten voor letsel- en zaakschade van derden. Dat is een forse uitbreiding ten opzichte van de eerdere situatie, die alleen voor potentieel gevaarlijke honden gold. De hoogte van het verzekerde bedrag, de eisen aan de verzekeraar en de sancties bij overtreding staan echter niet in de wettekst; die moeten in een aparte uitvoeringsverordening worden geregeld.
Waarom de plicht in de praktijk niet werkt
De uitvoeringsverordening (reglamento) bij de Ley 7/2023 is tot augustus 2026 niet uitgevaardigd. Daar zijn meerdere redenen voor: politieke vertraging na de verkiezingen van 2023, parallelle ontwerpen in de autonome regio’s en onduidelijke bevoegdheidsverdeling tussen Madrid en de regiobesturen. Zolang de verordening ontbreekt, is de hondenaansprakelijkheid voor niet-PPP-honden wettelijk wel voorzien, maar niet met sancties bekleed. De Guardia Civil en de lokale politie controleren bij gewone honden geen verzekeringsbewijzen, eenvoudigweg omdat de grondslag voor boetes niet is geactiveerd.
Dat kan veranderen. Aanvankelijk werd verwacht dat de verordening in de loop van 2024 in werking zou treden; dat werd 2025 en inmiddels 2026. Een datum staat op dit moment niet vast. Wie de ontwikkeling wil volgen, houdt het Spaanse Boletín Oficial del Estado (BOE) of de berichten van zijn verzekeringsmakelaar in de gaten. Wij werken deze gids bij zodra de situatie verandert.
Wat dat concreet voor u betekent
Op dit moment betekent het: wie een gewone hond in Spanje houdt en geen eigen aansprakelijkheidsdekking voor de hond heeft, riskeert geen directe boete op grond van de Ley 7/2023. Wat hij wél riskeert, is het veel grotere financiële probleem daarachter: de civielrechtelijke aansprakelijkheid. Of de verzekeringsplicht nu is geactiveerd of niet, als de hond een fietser laat vallen en die breekt een nekwervel, is de houder persoonlijk aansprakelijk, onbeperkt, met zijn hele vermogen. Precies dat gat dicht een aansprakelijkheidspolis, en juist daarom raden wij haar aan, ongeacht de stand van de verordening.
PPP: potentieel gevaarlijke honden met een eigen regeling
Naast de Ley 7/2023 bestaat de oude, veel strengere regeling voor de zogenoemde perros potencialmente peligrosos gewoon voort. Zij gaat terug op de Ley 50/1999 en is uitgewerkt in het Real Decreto 287/2002. Die voorschriften zijn al ruim twee decennia van kracht, helder geformuleerd en worden ook gehandhaafd.
Welke honden als PPP gelden
De wet kent twee wegen waarlangs een hond als PPP wordt aangemerkt. Ten eerste via het ras: pitbullterriër, staffordshire bullterriër, American staffordshire terriër, rottweiler, dogo argentino, fila brasileiro, tosa inu en akita inu, plus kruisingen daarvan, gelden van rechtswege als PPP. Ten tweede via lichaamskenmerken: een hond van meer dan 20 kilo met een krachtige spierbouw, brede kop en zware kaak kan ongeacht het ras als PPP worden ingedeeld; in geval van twijfel beslist de lokale instantie.
Belangrijk: enkele autonome regio’s hebben de lijst door de jaren heen uitgebreid of aangepast. Welke rassen of kenmerken lokaal extra gelden, bepaalt de betreffende junta of het ayuntamiento. Wie een hond heeft die ergens tussen “groot en krachtig” en “op de grens van de raskenmerken” zit, laat de indeling daar schriftelijk bevestigen, en vaart niet op forumbronnen of van horen zeggen.
Wat voor PPP-houders verplicht is
Wie in Spanje een PPP-hond houdt, heeft drie dingen nodig: een kennis- en geschiktheidsbewijs (licencia administrativa), een aansprakelijkheidsverzekering met het wettelijke minimumbedrag en inschrijving van de hond in een apart register. Daar komen regels bij voor het uitlaten: lijn en muilkorf op openbare wegen, een maximum aantal PPP-honden per persoon en geen uitlaten door minderjarigen.
Het minimale verzekerde bedrag verschilt per regio. Landelijk en in de meeste regio’s, waaronder Madrid en de Comunitat Valenciana (Costa Blanca), is 120.000 euro per schadegeval de ondergrens. Andalusië verlangt 175.000 euro, Catalonië ligt rond 150.000 euro. Vraag het bedrag voor uw eigen regio na, want de autonome gemeenschappen wijken hierin af. Die bedragen zijn zo gekozen dat ook zwaar letsel tot en met blijvende arbeidsongeschiktheid van een derde is gedekt. Wie een polis met een lager bedrag afsluit, voldoet niet aan de wettelijke plicht, ook al bestaat het contract formeel.
Sancties die wél werken
Anders dan bij niet-PPP-honden zijn de boetebepalingen hier scherp en worden ze gecontroleerd. De Ley 50/1999 kent drie categorieën: lichte overtredingen tot ongeveer 300 euro, zware overtredingen van ruwweg 300 tot 2.400 euro en zeer zware overtredingen tot ruim 15.000 euro, waarbij ook inbeslagname van de hond mogelijk is. Een ontbrekende of te lage PPP-polis valt in de zware categorie; komen er andere verzuimen bij (geen kennisbewijs, geen muilkorf in het openbaar, geen melding van een bijtincident), dan schuift de zaak naar boven.
Let op de bedragen die u elders leest: de vaak genoemde 500 tot 10.000 euro en de 30.000 euro horen bij de Ley 7/2023, dus bij het gesanctioneerde stelsel dat nog niet toepasbaar is. Wie ze aan de PPP-regeling toeschrijft, haalt twee wetten door elkaar.
De Spaanse woonpolis: de onderschatte oplossing
Een waarneming uit de dagelijkse advisering: de meeste emigranten die met een vraag over de hondenverzekering bij ons komen, hebben uiteindelijk helemaal geen aparte hondenpolis nodig. Wat zij nodig hebben, is een blik in de voorwaarden van hun bestaande woonpolis. Meestal is de aansprakelijkheid voor de gezinshond daarin al opgenomen, vaak zelfs met aantrekkelijke bedragen.
Hoe de hondendekking in de woonpolis zit
De Spaanse woonpolis (seguro de hogar) bevat standaard een onderdeel particuliere aansprakelijkheid (responsabilidad civil del cabeza de familia). Dat dekt schade die u zelf, leden van uw huishouden of dus uw hond aan derden toebrengen. Bij de meeste gangbare aanbieders (Mapfre, Allianz, Mutua Madrileña, Generali, AXA, Reale, ASSSA en veel kleinere) is de hond meeverzekerd, mits het geen PPP-hond is. De verzekerde bedragen liggen per pakket tussen 150.000 en 600.000 euro, soms hoger.
Praktisch betekent dat: wie een deugdelijke woonpolis in Spanje heeft en een labrador, golden retriever, teckel, kruising of cockerspaniël bezit, is via diezelfde opstal- en inboedelverzekering al gedekt. Een tweede, aparte hondenverzekering zou dubbele dekking zijn, alleen zinvol als de woonpolis bewust gaten heeft (zie hieronder). Een uitgebreid overzicht van de dekking van de Spaanse woonpolis vindt u in onze gids over de inboedelverzekering.
Wat de dekking voor de hond omvat
De reikwijdte is breed. Klassieke scenario’s: de hond rukt zich los en bijt een wandelaar, waarna de polis smartengeld, behandeling en bij ernstig letsel ook inkomensverlies vergoedt. De hond springt op het strand tegen een vreemde op en trekt diens bril kapot: zaakschade gedekt. De hond loopt de weg op en veroorzaakt een kop-staartbotsing: de aansprakelijkheidsgevolgen inclusief de afwikkeling van de schade aan de andere auto zijn gedekt.
Belangrijk is het onderscheid tussen letselschade en zaakschade. Beide zitten erin, in de meeste pakketten met een eigen risico tussen 60 en 150 euro per geval. Schade aan uw eigen inboedel of aan uw eigen hond valt logischerwijs niet onder de aansprakelijkheidsdekking, dat is een aparte vraag (een ziektekostenverzekering voor dieren).
Wat zij niet dekt
Drie gaten zien wij in de praktijk het vaakst. Ten eerste: PPP-rassen zijn in vrijwel alle woonpolissen uitdrukkelijk uitgesloten, dus wie een American staffordshire of rottweiler houdt, ontkomt niet aan een eigen polis. Ten tweede: bedrijfsmatig houden van honden (fokkerij, pension, hondenschool) valt niet onder de particuliere woonpolis, daarvoor is een zakelijke dekking nodig. Ten derde: schade die de hond in het buitenland veroorzaakt is alleen gedekt als de polis een buitenlanddekking kent, dus bij reizen naar Nederland, Frankrijk of Portugal loont het de kleine lettertjes te lezen.
Een veelgestelde vraag betreft meerdere honden. Sommige pakketten dekken standaard twee of drie honden, andere verhogen de premie per extra dier. Wie meer dan twee honden houdt, geeft dat bij het afsluiten uitdrukkelijk op, anders ontstaat bij schade discussie met de verzekeraar over risicoverzwaring.
Wanneer een eigen hondenverzekering zinvol is
Dekt de woonpolis de hond mee, dan is een aparte polis meestal niet nodig. Er zijn wel situaties waarin de extra verzekering zich duidelijk terugverdient, of simpelweg verplicht is.
Verplicht: PPP-houders
Wie een lijsthond of een op lichaamskenmerken ingedeelde hond houdt, ontkomt niet aan een eigen hondenpolis. De woonpolis sluit die dieren uit, en het wettelijke minimumbedrag (120.000 tot 175.000 euro) moet apart worden aangetoond. Gebruikelijke tarieven liggen tussen 8 en 30 euro per maand, afhankelijk van ras, regio en gegevens van de houder.
Aan te raden: geen of een beperkte woonpolis
Wie geen woonpolis heeft, bijvoorbeeld omdat hij huurt en de verhuurder een eigen opstalverzekering voert, sluit beter een eigen hondenpolis af. De Spaanse huursituatie laat zich niet betrouwbaar via de verzekering van de verhuurder afdekken: diens aansprakelijkheidsdekking geldt in de regel niet voor schade die de huurder (of diens hond) veroorzaakt. Een aparte hondenaansprakelijkheid is hier de schone oplossing, vaak voor 5 tot 12 euro per maand.
Zinvol: hoger bedrag, reisdekking, rechtsbijstand
Gespecialiseerde hondenpolissen bieden meer dan alleen aansprakelijkheid: rechtsbijstand bij geschillen over de hond, berging en zoekacties, ziektekosten van de hond en dekking tijdens reizen buiten Spanje. Wie met de hond regelmatig tussen Nederland en Spanje pendelt, een ongewoon actieve hond heeft (jachthond, herdershond, reddingshond) of eenvoudigweg een zeer hoog verzekerd bedrag wil, is met een zelfstandige hondenpolis beter af.
Familie Bakker is in 2024 naar Calpe verhuisd. Hun zevenjarige labrador gaat dagelijks mee naar het strand en de Calvarioberg. De Bakkers hebben een Spaanse woonpolis bij Mutua Madrileña met 300.000 euro aansprakelijkheidsdekking; de hond loopt daarin automatisch mee, zonder meerprijs. In de zomer van 2025 rukt de hond zich los op het strand en springt tegen een hardloopster op, die valt en haar pols breekt. Schade ongeveer 4.200 euro (behandeling, smartengeld, tijdelijk inkomensverlies). Mutua vergoedt volledig, met 90 euro eigen risico. Een aparte hondenverzekering hadden de Bakkers niet nodig gehad.
Meneer Van Loon is in het voorjaar van 2025 als vervroegd gestopte naar Torrevieja verhuisd. Zijn American staffordshire (PPP) heeft volgens de Ley 50/1999 een eigen polis nodig met minstens 120.000 euro dekking; de woonpolis sluit PPP-rassen uitdrukkelijk uit. Hij sluit een gespecialiseerde polis af bij een regionale aanbieder, dekking 200.000 euro, maandpremie 19 euro. Daarnaast legt hij de licencia administrativa voor bij het ayuntamiento van Torrevieja en schrijft hij de hond in het PPP-register in. In de nazomer van 2025 wordt hij bij een routinecontrole door de Policía Local staande gehouden: alle bewijzen compleet, geen sanctie. Zonder polis had een boete van enkele honderden tot ruim tweeduizend euro gedreigd.
De Smits huren sinds 2026 een kleine rijwoning in Cala Ratjada. Een eigen woonpolis hebben zij bewust niet afgesloten, omdat de verhuurder een uitgebreide opstalverzekering heeft en hun inboedel beperkt is. Hun teckel is vriendelijk, maar raakt bij het zien van fietsers erg opgewonden. De Smits sluiten een losse hondenaansprakelijkheidspolis af bij een Spaanse schadeverzekeraar, dekking 300.000 euro, maandpremie 6,80 euro. Daarmee is het financiële gat gedicht, los van de stand van de Ley 7/2023, mocht de teckel ooit een fietser laten vallen.
Nederland en Spanje vergeleken
Wie uit Nederland komt, kent een eigen logica. In Nederland bestaat geen wettelijke verzekeringsplicht voor honden. Wel is de hond in vrijwel elke aansprakelijkheidsverzekering voor particulieren (AVP) meeverzekerd: schade die uw huisdier veroorzaakt, valt onder de gezinsdekking. Een aparte hondenpolis is in Nederland dan ook ongebruikelijk.
In Spanje is de uitkomst vergelijkbaar, maar de route anders. De hond loopt mee in de brede aansprakelijkheidsdekking van het huishouden, en die is hier onderdeel van de woonpolis in plaats van een zelfstandige AVP. Wat in Nederland dus in uw AVP zit, zit in Spanje in uw seguro del hogar. Het verschil zit in twee dingen: de verzekerde bedragen liggen in Spanje lager, en voor PPP-honden bestaat er wél een wettelijke plicht met een aparte polis.
Praktisch betekent dat voor emigranten: uw Nederlandse AVP dekt de hond zolang u in Nederland woont en met de hond op reis bent (controleer de buitenlanddekking en de maximale verblijfsduur in uw voorwaarden). Zodra u officieel in Spanje woont, eindigt de Nederlandse dekking en heeft u een Spaanse oplossing nodig. Wie dat laat lopen, staat na een schadegeval met lege handen: de Nederlandse verzekeraar wijst af wegens ontbrekende woonplaats, en een Spaanse polis is er niet. Een totaaloverzicht van de verzekeringsstrategie bij emigratie vindt u in onze emigrantengids.
Censo animal en andere plichten naast de verzekering
De hondenaansprakelijkheid is één onderdeel. Daarnaast gelden in Spanje plichten die emigranten geregeld onderschatten en die met de verzekering niets te maken hebben, maar bij een controle wel samen worden nagelopen.
Ten eerste: identificatie en chip. Elke hond in Spanje moet een microchip dragen en in de centrale of regionale dierendatabank staan. Dat regelt de dierenarts, met eenmalige kosten tussen 25 en 45 euro.
Ten tweede: censo animal municipal. Veel gemeenten, waaronder de meeste aan de Costa Blanca en op Mallorca, houden een lokaal hondenregister bij. Daar wordt de hond genoteerd met chipnummer, gegevens van de houder en (bij PPP) de verzekeringspolis. De inschrijving kost geld (ongeveer 10 tot 30 euro eenmalig) en is verplicht zodra u als houder in de gemeente staat ingeschreven.
Ten derde: rabiësvaccinatie. In heel Spanje verplicht en jaarlijks te herhalen. Het vaccinatiebewijs neemt u op reis mee.
Ten vierde: cartilla sanitaria. Het Spaanse dierenpaspoort, bijgehouden door de dierenarts. Bij contact met instanties is dat vaak doorslaggevender dan het Europese dierenpaspoort.
Veelgemaakte fouten vermijden
- Op de Nederlandse polis vertrouwen. Wie resident wordt, heeft een Spaanse oplossing nodig. De Nederlandse AVP dekt na de verhuizing niet meer betrouwbaar, ook al wordt de premie nog afgeschreven.
- De woonpolis niet nalezen. Veel emigranten sluiten voor de zekerheid een eigen hondenpolis af zonder te weten dat de dekking al in hun woonpolis zit. Resultaat: dubbele verzekering, dubbele premie, geen extra bescherming.
- De PPP-indeling onderschatten. Wie een krachtige kruising of een hond op de grens van de raskenmerken heeft, laat de indeling bij het ayuntamiento bindend vaststellen, en komt er niet pas na een incident achter dat de hond formeel als PPP geldt.
- Censo animal vergeten. De inschrijving in het gemeenteregister is los van de verzekeringsvraag verplicht. Wie haar overslaat, krijgt bij de eerste controle boetes tussen 75 en 500 euro.
- Buitenlanddekking over het hoofd zien. Wie de hond regelmatig meeneemt naar Nederland of andere EU-landen, controleert in de woonpolis of de aansprakelijkheid ook buiten Spanje geldt. Sommige pakketten beperken de dekking tot Spaans grondgebied.
- Op het reglamento wachten. Wie uit “de plicht geldt nog niet” afleidt dat een verzekering niet nodig is, ziet de civielrechtelijke aansprakelijkheid over het hoofd. Eén geval van letselschade kan een vordering met zes cijfers opleveren, ongeacht of er een boete tegenover staat.
Veelgestelde vragen
Is een hondenverzekering in Spanje nu echt verplicht?
Op papier ja: de Ley 7/2023 voorziet sinds september 2023 in een algemene plicht. In de praktijk is die plicht voor niet-PPP-honden niet met sancties bekleed, omdat de uitvoeringsverordening ontbreekt. Voor PPP-honden geldt de verzekeringsplicht sinds de Ley 50/1999 onveranderd en wordt zij gecontroleerd.
Mijn hond is meeverzekerd in mijn Spaanse woonpolis, is dat genoeg?
Voor niet-PPP-honden in de meeste gevallen wel. Belangrijk is dat de woonpolis de aansprakelijkheid voldoende hoog dekt (minstens 150.000 euro, liever 300.000 euro of meer) en geen uitsluitingen voor rassen bevat. Bij twijfel de condiciones particulares van de polis nalezen of door uw makelaar laten bevestigen.
Wat kost een eigen hondenaansprakelijkheid in Spanje?
Voor niet-PPP-honden liggen de maandpremies tussen 5 en 15 euro, afhankelijk van verzekeraar, verzekerd bedrag en eigen risico. Voor PPP-honden tussen 8 en 30 euro, met het wettelijk voorgeschreven minimumbedrag. Een eigen polis is niet duur; de vraag is of u haar naast de woonpolis nodig heeft.
Welke hondenrassen gelden in Spanje als “potentieel gevaarlijk”?
Landelijk als PPP aangemerkt: pitbullterriër, staffordshire bullterriër, American staffordshire terriër, rottweiler, dogo argentino, fila brasileiro, tosa inu en akita inu, plus kruisingen daarvan. Daarnaast kan elke hond van meer dan 20 kilo met krachtige spierbouw en zware kaak regionaal als PPP worden ingedeeld. Enkele regio’s voeren bovendien eigen lijsten.
Moet ik mijn hond ook verzekeren als ik alleen als toerist in Spanje ben?
Zolang u in Spanje niet als resident staat ingeschreven en er tijdelijk verblijft, geldt in de regel uw Nederlandse AVP, mits die een toereikende dekking binnen de EU kent en de verblijfsduur niet overschreden wordt. Wie langer dan drie maanden blijft en zich bij de extranjería registreert, geldt verzekeringstechnisch niet meer als toerist en heeft een Spaanse oplossing nodig. Bij een PPP-hond wordt het ingewikkelder: sommige regio’s verlangen ook van bezoekers een polis die aan de Spaanse minimumeisen voldoet. Vraag dat bij twijfel vóór de reis na bij uw verzekeraar.
Welke straffen dreigen als de hond niet verzekerd is?
Voor PPP-honden gelden de boetes van de Ley 50/1999: ruwweg 300 tot 2.400 euro voor een zware overtreding en tot ruim 15.000 euro voor een zeer zware, met mogelijke inbeslagname van de hond. De hogere bedragen die vaak circuleren (tot 30.000 euro) horen bij de Ley 7/2023, waarvan de uitvoeringsverordening ontbreekt. Voor niet-PPP-honden zijn op dit moment dan ook geen boetes af te dwingen. Dat kan veranderen zodra het reglamento is uitgevaardigd.
Moet ik een verzekeringsbewijs bij me dragen tijdens het uitlaten?
Voor PPP-houders ja: polisnummer, verzekerd bedrag en een geldig betalingsbewijs moeten bij het uitlaten in het openbaar bij u zijn. Meestal volstaat een digitale foto op uw telefoon of het verzekeringsbewijs in het dierenpaspoort. Voor niet-PPP-honden bestaat die plicht op dit moment niet.
Wat is de censo animal en heb ik die ook nodig?
De censo animal is het hondenregister van de gemeente (ayuntamiento). Zij staat los van de verzekering, maar is verplicht, meestal binnen drie maanden na inschrijving als resident of na aankomst van de hond. De eenmalige kosten liggen per gemeente tussen 10 en 30 euro. Wie de inschrijving overslaat, riskeert boetes tussen 75 en 500 euro.
Ons advies uit 50 jaar praktijk
De juridische stand rond de hondenaansprakelijkheid in Spanje wordt door veel media en emigrantenfora onveranderd doorgegeven zoals die in het najaar van 2023 werd gemeld, en dat klopt inmiddels niet meer. Als onafhankelijk verzekeringsmakelaar zonder binding aan één aanbieder toetsen wij de situatie voor uw concrete geval: de woonpolis, de PPP-indeling en het regionale minimumbedrag. Wie in 2026 met een hond in Spanje woont, hoeft niet in paniek een aparte hondenpolis af te sluiten. Wat hij nodig heeft, is een eerlijke inventarisatie: wat dekt mijn woonpolis, valt mijn hond onder de PPP-indeling, en is mijn verzekerde bedrag genoeg voor een realistisch schadegeval?
Precies die controle doen wij met onze klanten en passeert vanzelf bij het advies over de woonpolis. In verreweg de meeste gevallen volstaat een aanvulling op de bestaande polis, of de bevestiging dat alles al netjes geregeld is. Is een eigen hondenpolis nodig, dan vergelijken wij de relevante tarieven (voor PPP-honden met het wettelijke minimumbedrag, voor bijzondere situaties met reis- en rechtsbijstandpakketten) en verzorgen wij het afsluiten, desgewenst in het Nederlands. De Spaanse formulieren, de polis die u werkelijk begrijpt en het contact bij schade: dat zijn de punten waarop onze dienstverlening zich onderscheidt van een anoniem online afsluiten.
Wij kijken samen met u of uw bestaande woonpolis uw hond al voldoende dekt en welke gaten u zou moeten dichten. Bij PPP-honden regelen wij de polis die aan de wet voldoet, bij bijzondere situaties de passende dekking.
Telefoon: +34 965 889 271
E-mail: info@goring-online.com
Online: Naar het contactformulier
Aan de Costa Blanca, in Calpe, Jávea, op Mallorca of online: wij zijn er voor u.
Let op: deze gids dient ter algemene informatie en vervangt geen individueel verzekeringsadvies. De gegevens over kosten, verzekerde bedragen en wettelijke regelingen geven de stand van augustus 2026 weer. Met name de uitvoeringsverordening bij de Ley 7/2023 is onderwerp van lopende wetgeving, en die stand kan op elk moment wijzigen. Voor een op uw situatie toegesneden advies neemt u rechtstreeks contact met ons op.
